ZenCenter Opleidingen   

Centrum voor zingeving en leiderschap

 

 

Niet buigen voor de muur van het onmogelijke

 

Is er ooit een moment geweest waarop je tegen een muur bent aangelopen. Een moment van grote vertwijfeling en onmacht. Niet meer weten hoe je verder moet? Dat het onmogelijk was om nog een uitweg te vinden omdat je met je rug tegen een muur stond.

niet buigen voor de muur van het onmogelijke

De Russische schrijver Dostojewski schrijft over de ‘muur van het onmogelijke’ en hoe elk mens in zijn leven wel eens een moment heeft bereikt dat er geen enkele oplossing meer was en er volgens onze verstandelijke maatstaven geen enkele optie meer over was om verder te gaan. Wat kunnen we nog doen? Ons te pletter lopen tegen de muur of buigen voor het onmogelijke? 

En toch daar, in de donkerste diepte, op de plek waar het onmogelijke zich bevindt, daar zit verscholen een bron van vertrouwen, een kracht die ons optilt om voorbij het onmogelijke te gaan en uitdaagt om een stap te zetten zonder dat je weet waar je uitkomt. In dit ultieme moment heb je het gevoel gedragen te worden en het besef je dat je altijd al gedragen was.

Het is een spiritueel moment, dat los staat van religies, maar toch van een onbenoembare grootsheid is. Het daagt ons uit om niet te buigen voor het onmogelijke. Niet te buigen voor wat we in standaard mogelijkheden, tradities, vormen of wetenschappelijke bewijzen hebben aangereikt gekregen, maar ons eigen hart te volgen in een diep en eindeloos vertrouwen dat feitelijk nergens op is gebaseerd. En toch, ondanks de hulpeloosheid van het moment, vol overgave in een levende leegte stappen.

Er zijn inspirerende verhalen van mensen die in het donkerste uur van hun leven, waar geen enkele uitweg meer was, een oneindig vertrouwen bleven houden in het leven en in hun situatie. Een mooi voorbeeld hiervan is Nelson Mandela, die zich tijdens zijn meer dan 30 jarige gevangenschap op Robbeneiland, vastklampte aan een gedicht van William Ernest Henley uit 1875 met de titel Invictus : 'onoverwinnelijk'.

niet buigen voor de muur van het onmogelijke

I am the master of my fate - I am the captain of my soul.

Vanuit de nacht die mij bedekt - Aardedonker van pool tot pool- Dank ik welke God dan ook - Voor mijn onoverwinnelijke ziel.

In de klauwen van omstandigheden - Gaf ik geen krimp, noch schreeuwde ik het uit. Onder geknuppel van het toeval - Is mijn hoofd bloedig, maar niet gebogen.

Voorbij deze plek van toorn en tranen - Duikt slechts de verschrikking op van schaduw. Maar de dreiging van de jaren vindt en zal mij vinden: onbevreest

Het doet er niet toe hoe smal de poort -Hoe beladen met straf de toekomst ook is. Ik ben meester over mijn lot - Ik ben de captain van mijn ziel

 

Ben Hoogenboom - ZenCenter – www.zencenter.nl 

 

2017