ZenCenter Opleidingen   

Centrum voor zingeving en leiderschap

 

Altijd is Kortjakje ziek


Ik ontmoette jou voor een eerste kennismaking. We zaten in een park. 
In gesprek gaan met jou was toch geen probleem. Ik was immers een ervaren coach. 
Ik stelde mijn eerste voorzichtige vragen aan jou, maar kreeg geen antwoord.
Ik probeerde een verdiepend gesprek maar kreeg geen reactie.
Het voelde ongemakkelijk. Koortsachtig zocht ik naar een nieuwe aanpak. Er was er geen uit het boekje. 
Ik kon me niet meer verschuilen achter mijn vragen
Het werd stil. Het zoeken werd overgave aan niet weten.

Ik begon zachtjes te neuriën. Een oud schoolliedje ‘altijd is kortjakje ziek’.
Opeens was daar die oogbeweging, een blik van herkenning. Heel even zag ik contact in jouw ogen en ik dacht een lach te zien. 
Voorzichtig hield ik je hand vast. Net even iets langer dan normaal, omdat ik me verbonden voelde met jouw warmte. 
Daarna werd het weer stil. Je was weer in je eigen wereld.
Ik reed je in je rolstoel weer terug naar de afdeling van jouw tehuis. 
Ik voelde me blij en gelukkig met onze ontmoeting. Alsof ik zojuist ook mezelf had ontmoet en iets teers en kostbaars had ontdekt.
Ik voelde me zo verbonden met jou.


Ben Hoogenboom

Always is kortjakje ill.


I met you for a first introduction. We sat in a park. 
Talk with you was no problem. I was an experienced coach. 
I ran my first tentative questions to you, but got no reply.
I tried a deepening conversation but got no response.
It felt uncomfortable. Feverishly I searched for a new approach. There was no from the booklet. 
I could no longer hide behind my questions
It was silent. The search was surrender to not know.

I started gently humming. An old school song ' always is kortjakje ill '.
Suddenly there was that eye movement, a look of recognition. For a moment I saw contact in your eyes and I thought a laugh to see. 
Gently I held your hand. Just a little bit longer than normal because I felt connected with your heat. 
Then it became quiet again. You were back in your own world.
I drove you in your wheelchair back to the section of your home. 
I felt glad and happiness with our meeting. Like I had met myself and also something fragile and precious had discovered.
I have felt so connected with you.

Ben Hoogenboom info@zencenter.nl



1096